क्व भूतानि क्व देहो वा क्वेन्द्रियाणि क्व वा मनः। क्व शून्यं क्व च नैराश्यं मत्स्वरूपे निरंजने॥
King Janak says: In stainless Self, there are no five matter-elements or body, no sense organs or mind, no emptiness or despair
क्व शास्त्रं क्वात्मविज्ञानं क्व वा निर्विषयं मनः। क्व तृप्तिः क्व वितृष्णत्वं गतद्वन्द्वस्य मे सदा॥
For me who is ever free from dualism, there are no scriptures or self-knowledge, no attached mind, no satisfaction or desire-lessness
क्व विद्या क्व च वाविद्या क्वाहं क्वेदं मम क्व वा। क्व बन्ध क्व च वा मोक्षः स्वरूपस्य क्व रूपिता॥
There is no knowledge or ignorance, no 'me', 'this' or 'mine', no bondage or liberation, and no characteristic of self-nature
क्व प्रारब्धानि कर्माणि जीवन्मुक्तिरपि क्व वा। क्व तद् विदेहकैवल्यं निर्विशेषस्य सर्वदा॥
In unchanging me, there is no fateful actions or liberation during life and no bodiless enlightenment
क्व कर्ता क्व च वा भोक्ता निष्क्रियं स्फुरणं क्व वा। क्वापरोक्षं फलं वा क्व निःस्वभावस्य मे सदा॥
Without a nature, there is no doer or reaper of actions, no inaction or action, nothing visible or invisible
क्व लोकं क्व मुमुक्षुर्वा क्व योगी ज्ञानवान् क्व वा। क्व बद्धः क्व च वा मुक्तः स्वस्वरूपेऽहमद्वये॥
Established as non-dual reality, there is no world or desire for liberation, no yogi or seer, no-one bound or liberated
क्व सृष्टिः क्व च संहारः क्व साध्यं क्व च साधनं। क्व साधकः क्व सिद्धिर्वा स्वस्वरूपेऽहमद्वये॥
Established as non-dual reality, there is no creation or annihilation, what is to be achieved or what are the means, who is seeker and what is achievement
क्व प्रमाता प्रमाणं वा क्व प्रमेयं क्व च प्रमा। क्व किंचित् क्व न किंचिद् वा सर्वदा विमलस्य मे॥
There is no knower or evidence, nothing knowable or knowledge, nothing less or non-less in forever pure Self
क्व विक्षेपः क्व चैकाग्र्यं क्व निर्बोधः क्व मूढता। क्व हर्षः क्व विषादो वा सर्वदा निष्क्रियस्य मे॥
There is no distraction or focus, no right discrimination or delusion, no joy or sorrow in always action-less Self
क्व चैष व्यवहारो वा क्व च सा परमार्थता। क्व सुखं क्व च वा दुखं निर्विमर्शस्य मे सदा॥
There is not this world or the other, no happiness or suffering for Self, who is eternally free from thoughts
क्व माया क्व च संसारः क्व प्रीतिर्विरतिः क्व वा। क्व जीवः क्व च तद्ब्रह्म सर्वदा विमलस्य मे॥
There is no Maya or world, no attachment or detachment, no living beings or that God for forever pure Self
क्व प्रवृत्तिर्निर्वृत्तिर्वा क्व मुक्तिः क्व च बन्धनं। कूटस्थनिर्विभागस्य स्वस्थस्य मम सर्वदा॥
For me who is forever unmovable and indivisible, established in Self, there is no tendency or renunciation, no liberation or bondage
क्वोपदेशः क्व वा शास्त्रं क्व शिष्यः क्व च वा गुरुः। क्व चास्ति पुरुषार्थो वा निरुपाधेः शिवस्य मे॥
There is no sermon or scripture, no disciple or guru, nothing is to be achieved for ever blissful and non-special Self
क्व चास्ति क्व च वा नास्ति क्वास्ति चैकं क्व च द्वयं। बहुनात्र किमुक्तेन किंचिन्नोत्तिष्ठते मम॥
There is no existence or non-existence, no non-duality or duality. What more is there to say? Nothing arises out of me